پنجشنبه 26 آذر 1343 / 12 شعبان 1384 / 17 دسامبر 1964
9 بازدید
گزارش شهربانی قم از حوادث مسجد اعظم
سرتیپ صمدیانپور، امروز با اطلاع از حوادث مسجد اعظم قم از شهربانی قم خواسته است که گزارشی کامل از رخداد مذکور تهیه و ارسال دارند چرا که به نظر فرمانده شهربانی کل کشور، این گزارش یک جانبه و کامل نیست، چرا شیخ‌غلامرضا زنجانی که در مسجد ضمن فحاشی و تحریک، دستور کتک زدن را داده، گزارش ننموده‌اید و چرا نامبرده را به علت تحریک و کتک‌کاری تحت تعقیب قرار نداده و درباره او پرونده تنظیم نشده است. سرتیپ صمدیانپور فرمانده شهربانی قم نیز به اطلاع رسانده است که در مجلس ختمی که بعدازظهر امروز در مسجد اعظم تشکیل شده بود، به طور کلی شیخ غلامرضا زنجانی حضور نداشته و زد و خوردی صورت نگرفته است. وی افزوده است که جریان مشاجره و نزاع شیخ غلامرضا زنجانی، پیشکار آقای شریعتمداری با طلاب طرفدار آقای خمینی لیله 24/9/1343 در مجلس ختمی بوده که از طرف آقای شریعتمداری در مسجد اعظم منعقد شده است و از آن تاریخ تا کنون هیچ‌یک از طلاب برای شکایت از شیخ مزبور به این شهربانی مراجعه ننموده تا تحت تعقیب قرار گیرد. فقط عده‌ای از طلاب طرفدار آقای خمینی نزد آقای شریعتمداری رفته و اظهار داشته‌اند که چون شیخ غلامرضا در آن شب، مانع فرستادن صلوات برای آقای خمینی گردیده و به طرف طلاب حمله نموده، او را از پیشکاری خود اخراج نماید و شیخ غلامرضا نیز در پاسخ گفته است که به منظور حفظ نظم مجلس مبادرت به این عمل نموده و آقای شریعتمداری تا کنون ترتیب اثری به شکایت طلاب طرفدار آقای خمینی نداده و احتمال دارد بین طلاب طرفدار آقای خمینی و شریعتمداری زد و خوردی صورت بگیرد.[1]
اعتراض به قطعنامه کنفرانس حقوقدانان عرب درباره خوزستان
در پی صدور قطعنامه کنفرانس حقوقدانان عرب مبنی بر اینکه خوزستان جزیی از وطن عربی است، کانون وکلای دادگستری ایران طی بیانیه‌ای، این قطعنامه را رد کرد. در این بیانیه ضمن اظهار تأسف و تعجب از مطالبی که در قطعنامه کنفرانس حقوقدانان عرب درباره ایران ذکر شد، آمده است: این قطعنامه به غلط به نام حقوقدانان و وکلای عرب تنظیم شده و در عداد اراجیف تبلیغاتی می‌باشد و مسلماً چنین قطعنامه‌ای را وکلا و حقوقدانان صادر نمی‌کنند و بدون تردید این ادعای بی‌اساس از دماغ بی اطلاع و نادانی تراوش کرده است.[2]
شورای عالی شهرسازی
برای تمرکز امور شهرسازی و هماهنگی دستگاه‌هایی که در این قسمت کار می‌کنند و تصویب نقشه‌های جامع شهری، یک شورای عالی با شرکت وزیر آبادانی و مسکن، وزیر کشور، وزیر فرهنگ و هنر، وزیر بهداری، وزیر آب و برق، مدیرعامل سازمان برنامه، مدیر مؤسسات مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران و یک کارشناس عالی شهرسازی، تشکیل خواهد شد. به طور کلی شورای عالی شهرسازی، نقشه‌های جامع شهری و سیاست صحیح شهرسازی را تعقیب خواهد کرد.[3]
انتقاد از برخورد دوگانه غرب
روزنامه پست تهران امروز با اشاره به مصاحبه چندی پیش خبرنگار روزنامه زوددویچه آلمان غربی با محمدرضا پهلوی که گفته بود «غرب در عالم سیاست و اقتصاد اهتمام لازم را برای توسعه بیشتر همکاری و تشریک مساعی به عمل نمی‌آورد...»، آن را حقیقتی غیرقابل انکار دانست که ناظران سیاست جهان نیز به آن معترف و به جهت آن متفق‌القولند. به نوشته این روزنامه، برای اینکه نشان داده شود این گونه اهمال‌ها حق ناشناسی نسبت به ملت ایران است، باید چند سال به عقب برگردیم و فداکاری‌های ملت ایران را فرا خاطر کسانی بیاوریم که آن را به دست فراموشی سپرده‌اند. نویسنده سپس به وقایع سال‌های جنگ جهانی دوم و تنگناهای نظامی روسیه، امریکا و انگلیس اشاره کرده می‌افزاید: در چنین هنگامه‌ای، کشور ما آغوش خود را برای در برگرفتن دوستان خویش، گشود و سینه در برابر دشمن سپر کرد و تا بدانجا در اجرای شرایط دوستی کوشید که از طرف خود آن دوستان «پل پیروزی» لقب گرفت. از آن پس که آلمان از پای درآمد و دوستان ایران از مصائب جنگ رهایی یافتند، کم و بیش نام کشور ما با عنوان یک دوست فداکار به سر زبان‌ها افتاد ولی با کمال تأسف دیده شد که با گذشت زمان، این سخنان خاموش و خاموش‌تر گردید تا بدانجا که رهبر ملت ایران به صراحت گفت که غرب در به جای آوردن شرایط دوستی اهمال می‌کند.
این روزنامه تصریح می‌کند که هنوز کشور ایران صدمات شگرفی را که در راه ایفای وظایف دوستی متحمل شده است بر اثر همان دوستان خود نتوانسته است جبران کند. این واقعیتی است که گویا اگر دوستان ما آن را فراموش کرده باشند، تاریخ هرگز نمی‌تواند آن را به فراموشی بسپارد.[4]
مشابه همین مطلب را روزنامه سحر و باز در اشاره به مصاحبه شاه با خبرنگار آلمانی منتشر کرده نوشته است: دوستان غرب در خاورمیانه باید به خاطر دوستی با غرب به استقبال تهمت و افترا بروند. باید به خاطر دوستی با غرب دائم «گوش به زنگ» باشند و باید تن به قبول سخت‌ترین جنگ سرد چهار جانبه بدهند؛ اما غرب در برابر این دوستی و اتحاد چه وظیفه‌ای به عهده گرفته است؟ غرب یک یک بی‌طرف‌ها یا مخالفان خویش را بر دوستان ترجیح می‌دهد. نویسنده سپس به ادعاهای کشورهای عربی در برابر ایران پرداخته می‌افزاید: کشورهایی با وضع غیر طبیعی و با وضع ساختگی در خاورمیانه هستند که از حمایت‌های غرب بهره می‌برند و این کشورها اکنون بر اساس دوستی ما و ترک‌ها با غرب، رو در روی ما ایستاده‌اند و بروی معتبرترین تاریخ و قدرت خاورمیانه شمشیر کشیده‌اند و غرب به پاس دوستی ما به آنها یاری می‌دهد، به آنها کمک می‌کند و این کار را زمانی می‌کند که شرایط وام و اعتباری که به ما عرضه می‌شود سنگین و تحمل‌ناپذیر است و به نام صرفه‌جویی، همه کمک‌هایی که به دوستان می‌کرد از برنامه حذف شده است. معلوم نیست دوستان غربی ما چگونه می‌اندیشند. معلوم نیست آنها نسبت به دوستی و دشمنی و نسبت به خاورمیانه چه فکر می‌کنند؟ اما هیچ منطق و هیچ اندیشه معقولی در دنیا قائل به دوام دوستی یک طرفه نیست.روزنامه سحر در انتها، صریح‌تر سخن گفته می‌نویسد: این صداها که از خاورمیانه برمی‌خیزد، همه بانگ‌هایی است که از زیر قدم‌ها و تلاش دست‌های غرب برخاسته است. قدم‌ها و دست‌هایی که منحرف و بی‌هدف و با ناشی‌گری در خاورمیانه حرکت کرده‌اند. هیچ سربازی سنگر خویش را وقتی که در آن پناه گرفته ویران نمی‌کند؛ هیچ بازرگانی در کشتی کالای خویش رخنه ایجاد نمی‌کند؛ هیچ سیاستمداری دیوارهای سیاست خویش را فرو نمی‌کوبد و غرب در خاورمیانه همه این کارها را می‌کند، هم دوستان خویش را نادیده می‌انگارد و هم دشمنان خویش را نیرو و مدد می‌دهد. این است منطق دوستی غرب، با این منطق هیچ پیدا نیست که خاورمیانه به کجا خواهد رفت.[5]
همین روزنامه در صفحه‌ای دیگر نوشته است که بیش از صد پیشنهاد وام و اعتبار از خارج به ایران شده که هیچ کدام آنها شرایط مناسب را ندارد. سطح نرخ‌ها بالاست و مدت وام‌ها کوتاه. ربح وام‌ها روی 6 درصد می‌گردد و مدت از پنج سال تجاوز نمی‌کند و این نوع وام‌ها را تقریباً سازمان برنامه نادیده می‌نگرد.[6]
پی‌نوشت‌ها:
[1]. امام در آیینه اسناد، سیر مبارزات امام خمینی به روایت اسناد شهربانی، ج 3، تهران، م‌وس‌س‌ه تنظیم و ن‌ش‌ر آث‌ار امام خمینی، ۱۳۸۳، ص 105 تا 107.
[2]. روزنامه اطلاعات، ش 11565، 26/9/1343، ص 20.
[3]. روزنامه بورس، ش 817، 26/9/1343، ص 1.
[4]. روزنامه پست تهران، ش 3358، 26/9/1343، ص 1 و 2.
[5]. روزنامه سحر، ش 362، 26/9/1343، ص 1.
[6]. همان، ص 4.
