جمعه 30 اسفند 1342 / 5 ذیقعده 1383 / 20 مارس 1964
5 بازدید
مراسم جشن نوروز در زندان
مهدی بازرگان در یادداشتهای امروز خود نوشته است: «تحویل واقعی سال در ساعت 5 بعدازظهر به عمل میآمد. از صبح صحبت شد مانند پارسال جشنی بگیریم و مراسمی برگزار کنیم... آقای دکتر یدالله سحابی افتتاح مراسم کرد، آیه نور و بعد پنج بار دعای «یا مقلب القلوب»...» بعد از دیده بوسی متقابل همگانی، حتی با نظافتچیها و پاسبانها، افسر نگهبان هم در مجلس ما آمده بود. آقای طالقانی به هر نفر یک سکه صاحبالزمان (عج) زرد عیدی میدادند. توزیع چای و تعارف میوه و شیرینی [هم بود] خطبة آقای طالقانی راجع به عید نوروز از نظر اسلام و توجه به تحول کامل افکار و اخلاق که مسموع و شاید پذیرفته شد. مجدداً پخش میوه و شیرینی [بود] و بالاخره چند قطعه رقص و آوازهای تفریحی ابتکاری که خنده و شادی زیادی ایجاد کرد و مجلس با صفا و خوشی خاتمه یافت. از صندوق عمومی و به دست آقای مهندس سحابی (هیئت سه نفری) در حدود 330 تومان عیدی پخش شد. (پاسبانها و نظافتچیها هر کدام 100 ریال)».[1]
مراسم سلام نوروز
پیش از آغاز سال نو در ساعت17:35 مراسم سلام عید نوروز ورزشکاران در کاخ مرمر برگزار شد. در این مراسم وزرای هیئت دولت، مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره شرکت ملی نفت، هیئت رئیسه مجلسین سنا و شورای ملی، امرای ارتش، شخصیتهای ورزشی کشور، نماینده ورزشکاران تهران و شهرستانها شرکت داشتند.[2]
سفر پادشاه اردن و شاه به شیراز و اصفهان
ملک حسین پادشاه اردن، که غیرمترقبه وارد تهران شده است با هواپیمای اختصاصی شاه که خود شاه خلبانی آن را به عهده داشت به سمت اصفهان و شیراز حرکت کردند. منابع غیررسمی معتقدند که مذاکرات آنان دربارة اوضاع خاورمیانه، روابط ایران و جمهوری متحده عرب و مسئله فلسطین خواهد بود. ملک حسین تلاش دارد روابط ایران و جمهوری متحده عرب را بهبود بخشد. احتمال دارد شاه ایران نیز برای حل مسئله فلسطین به عنوان میانجی وارد عمل شود.[3]
پایان بینتیجه مذاکرات نفتی
آخرین مذاکرات مربوط به حق الامتیاز نفت میان سازمان اوپک و شرکتهای نفت در ژنو بدون نتیجه به پایان رسید. در این مذاکرات، از جانب کمپانیهای نفت عراق، کویت و قطر پیشنهادهایی مطرح شد که نظیر پیشنهادهای کنسرسیوم نفت ایران بود و تأکید شده است که کمپانیها حاضر نیستند قدمی فراتر گذارند.[4]
پینوشتها:
[1]ـ بازرگان، مهدی، شصت سال خدمت و مقاومت، خاطرات، به کوشش غلامرضا نجاتی، تهران، رسا، 1375، ص 27 و 28.
[2]ـ روزنامه اطلاعات، ش 11347، 8/1/1343، ص 12.
[3]ـ بولتن خبرگزاری پارس محرمانه، ش 2، 2/1/1343، ص 10 و 11.
[4]ـ همان، ص 6 و 7.
