چهارشنبه 21 اسفند 1342 / 26 شوال 1383 / 11 مارس 1964
5 بازدید
سخنرانی آیت‌الله دستغیب در انتقاد از جامعة غرب
آیت‌الله سیدعبدالحسین دستغیب در سخنرانی خود در مسجد جامع ضمن انتقاد از جامعة غرب قوانین اسلام را برای جلوگیری از وقوع جرایم کارآمد دانست. وی در بخشی از سخنانش گفت: دایه‌های دلسوزتر از مادر این روزها مطالبی علیه دین می‌گویند چون طبق قوانین اسلام باید دست دزد را قطع کرد این توحش است. یکی نیست بگوید بی‌شعورها استفاده از بمب اتم توحش نیست که در یکی از شهرهای ژاپن چهار هزار نفر را در یک آن از بین می‌برند. یکی از مؤمنین را که به جرم دینداری زندانی کرده بودند می‌گفت دزدی را پیش‌ازظهر رها کردند. او گفت تا ظهر باز می‌گردم و همین طور شد. چون قانون اسلام رعایت نمی‌شود. بلی عده‌ای از روحانیون و مسلمانان را به جرم طرفداری از دین زندان کردند. در شیراز که چندان خبری نبود. در تهران چقدر خون ریختند و چقدر زندان کردند. مسلمانان از هیچ چیز نمی‌ترسند و از هر جنجالی واهمه ندارند؛ مانند مسلمانان صدر اسلام که از هیچ چیز باک نداشتند. فعلاً مردم را می‌ترسانند که چرا پیرو آخوندها هستید. اما غافل‌اند که کسی هراس ندارد. اروپایی‌ها می‌گویند تعداد زوجات در اسلام ایراد است. ما هم می‌گوییم شما که هر کدام ده تا رفیقه دارید ایراد نیست. این کارهایی است که امریکایی‌ها مرتکب می‌شوند و برای تسلط بر مردم بیچاره است. خدایا علم کفر را سرنگون کن.[1]
سخنان فرماندار پیشین تهران دربارة دولت جدید
منوچهر قیایی فرماندار پیشین تهران، اظهار داشته است: «کابینه‌ای که قرار بود حسنعلی منصور با برنامة اجرای سیاست امریکا و طرفداری از آن کشور تشکیل دهد غیر از آن چیزی است که امروز تشکیل شده است. منصور توانسته است فقط چند نفر از نوکران و مجریان سیاست امریکا را به نام وزیر مشاور و یا معاون نخست‌وزیری وارد کابینه نماید و اکثریت وزرای کابینه افرادی هستند که مورد اعتماد هستند و از سیاست امریکایی حزب ایران نوین پیروی نخواهند کرد». قیایی دربارة وابستگی وزرای کابینة منصور به شخص شاه گفته است: دکتر صدر وزیر کشور؛ دکتر عاملی وزیر دادگستری؛ هویدا وزیر دارایی؛ خسروانی وزیر کار؛ معینیان وزیر اطلاعات؛ سپهبد ریاحی وزیر کشاورزی؛ سپهبد صنیعی وزیر جنگ و عباس آرام وزیر امور خارجه، کسانی هستند که محال است بدون مصلحت مقام سلطنت قدمی بردارند و این عده از وزرا سیاست امریکایی حکومت منصور را خنثی خواهند نمود و اگر قرار شود دولت فعلی گام‌هایی در راه اجرای سیاست‌های امریکا در تشکیلات اداری و اجتماعی و سیاسی ایران بردارد وزرای نامبرده در درون دولت و فراکسیون‌های مستقل در مجلس شورای ملی شدیداً با اجرای آن مخالفت خواهند نمود.[2]
دادگاه تجدیدنظر سران نهضت آزادی ایران
چهارمین جلسه دادگاه تجدیدنظر محاکمه سران جمعیت نهضت آزادی ایران برگزار شد. در این جلسه از حضور بسیاری در دادگاه، ممانعت شد. شعار «در این دادگاه خدا، قانون، شاه و عدالت حکمفرماست» که در دادگاه پیشین به چشم می‌آمد در این دادگاه از دیوار برداشته بودند. سرهنگ رحیمی وکیل مدافع بازرگان، بقیه نامه شرح شکنجه‌های عدالت‌منش را قرائت کرد. در آن نامه آمده بود: «45 روز توقیف در مستراح و اظهارات پدر و برادری که شاهد این واقعه بوده‌اند و زیر بغل او را می‌گرفته‌اند و ناله‌های شبانه وی را می‌شنیده‌اند و بازجویی مجدد و تهدیدهای زمانی و سیاحتگر و تحمل و شکنجه و بردن وی با دست‌بند به بازپرسی شعبه هفت...» در این جلسه بار دیگر عدم صلاحیت دادگاه در رسیدگی به این پرونده اعلام شد. رحیمی یکی از دلایل غیرقانونی بودن دادگاه را عدم تصویب قوانین مصوبه مجلس از طرف علمای طراز اول دانست.[3]
امید موفقیت کم برای دولت حسنعلی منصور
دکتر صاحب قلم نماینده مجلس شورای ملی گفته است در عین حالی که دولت حسنعلی منصور از وزرای شایسته‌ای ترکیب شده است امید موفقیت برای او کم است؛ زیرا اعضای فراکسیون حزب ایران نوین به علت عدم تجانس هماهنگی ندارند.[4]
جلسه هیئت دولت
جلسه هیئت دولت به ریاست حسنعلی منصور برگزار شد. در این جلسه لوایح تشکیل وزارتخانه‌های جدید اطلاعات، آب و برق و مسکن مورد بررسی قرار گرفت و به تصویب رسید و قرار است فردا به مجلس شورای ملی تقدیم شود.[5]
مذاکرات مجلس سنا دربارة برنامه دولت جدید
ساعت16:30 ادامه جلسة علنی مجلس سنا برای بحث دربارة برنامه دولت منصور ادامه یافت. دکتر صدیق اعلم و نوری اسفندیاری در موافقت با برنامه‌های منصور سخنرانی کردند. منصور به جایگاه سخنرانی رفت و گفت: «بعد از انقلاب ششم بهمن که دولتی افتخار انجام دادن مرحله اول آن انقلاب را داشت بنده بارها، شاید برخلاف سنت‌های دیرین، از دولت‌های گذشته و بالاخص از دولت سابق قدردانی کردم و عقیده دارم که دولتمردان کشور باید به رجال و افراد و ملت احترام بگذارند تا احترام آن کشور حفظ شود. عقیده دارم که دولت سابق با یک نیت و خلوص پاکی وظیفه خود را انجام داد. منتها برای اجرای مرحله دوم انقلاب یعنی سازندگی ایران نوین به یک برنامه متحرک و یک برنامه سازنده و یک گروه مؤمن و متعهد به آن برنامه و هماهنگ لازم است». وی دربارة نزدیکی شاه و ملت اظهار نمود: «تصور نمی‌کنم هیچ زمانی ملت و شاه ایران تا این حد به هم نزدیک شده باشند. وزارتخانه آبادانی و مسکن، وظیفه بسیار سنگینی به عهده دارد تا بتواند سیاست‌های مثبت دولت‌های ایران و نیات واقعی شاه ما را به قلب روستاها و شهرها ببرد». منصور دربارة مسائل و اوضاع دینی گفت: «در برنامه دولت به موضوع و مسائل معنوی و تعلیمات واقعاً اخلاقی بسیار تکیه شده است. از لحاظ اهمیت موضوع جمله‌ای را که گفتم اساس اصول حزبی ماست و ما از آن تخطی نخواهیم کرد». پس از پایان سخنان نخست‌وزیر دربارة برنامه دولت رأی‌گیری شد و از 52 نفر عده حاضر مجلس، 51 نفر به دولت منصور رای موافق دادند و یک رای ممتنع بود.[6]
پاسخ نخست‌وزیر به تلگرام نخست‌وزیر عراق
حسنعلی منصور در پاسخ تلگرام تبریک به نخست‌وزیر عراق سپهبد طاهر یحیی تلگرام ارسال کرد و از وی تشکر نمود.[7]
سخنان وزیر اقتصاد
علینقی عالیخانی وزیر اقتصاد گفت: «ما به مرز صنعتی شدن کشور رسیده‌ایم و باید هرچه زودتر به مرحله ماشین‌سازی برسیم».[8]
تنظیم بودجه جدید
پس از آنکه دولت منصور از مجلس رای اعتماد گرفت مسئله احتساب و تخصیص بودجه به عنوان نخستین و مهمترین دستور دولت مورد بحث صاحب‌نظران دولت جدید قرار گرفته است. بودجه سال آینده در دولت پیشین فراهم شده بود و آن بودجه از نظر خرج بیش از 65 میلیارد ریال و از نظر درآمد نزدیک به 60 میلیارد ریال بود. بدین ترتیب بیش از 5 میلیارد ریال کسر بودجه برای سال آینده پیش‌بینی شده بود ولی دولت تازه، آن بودجه را قابل دفاع نمی‌داند و به همین سبب گام‌های تازه‌ای برای تخصیص بودجه برداشته خواهد شد. آقای منصور دربارة این موضوع گفت: «بودجه کل کشور تحت نظر مستقیم رئیس دولت تنظیم و سپس برای اجرا به وزارت دارایی ابلاغ می‌شود.[9]
پی‌نوشت‌ها:
[1]ـ یاران امام به روایت اسناد ساواک، ج 10: نفس مطمئنه؛ شهید آیت‌الله سیدعبدالحسین دستغیب، تهران، مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات، 1377، ص 234.
[2]ـ حزب ایران نوین به روایت اسناد ساواک، ج 1، تهران، مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات، 1380، ص 347.
[3]ـ همان، ص 348.
[4]ـ بازرگان، مهدی، یادداشتهای روزانه، تهران، قلم، 1376، ص 266 و 268.
[5]ـ روزنامه کیهان، ش 6192، 22/12/1342، ص 20.
[6]ـ همان، ص 17.
[7]ـ روزنامه پست تهران، ش 3137، 22/12/1342، ص 8.
[8]ـ روزنامه جشن شاهنشاهی ایران، ش 10، 13/5/1350، ص 6.
[9]ـ روزنامه کیهان، 6191، 21/12/1342، ص 1 و 15.
