سه‌شنبه 17 آذر 1343 / 3 شعبان 1384 / 8 دسامبر 1964
8 بازدید
تلاش برای جبران کسری بودجه
به علت خشکسالی سال جاری و افزایش مخارج دولت و همچنین به علت اینکه محاسبات اخیر لزوم سرمایه‌گذاری‌های بیشتر را آشکار ساخته است، دولت با کسر بودجه 17 میلیارد ریالی مواجه شده و برای جبران این کسری کم‌سابقه متوجه مالیات‌های تازه و یا افزایش مالیات‌ها گشته است. روزنامه بورس در مطلبی مفصل این موضوع را به بحث گذاشته می‌نویسد: اولین قدمی که در این راه برداشته شد، افزایش نرخ نفت و بنزین و عوارض مسافرت به خارج بود که بنا به گفته نخست‌وزیر در حدود 7 میلیارد ریال بر درآمد دولت خواهد افزود. به این ترتیب دولت باز هم با کسر بودجه 11 میلیارد ریالی مواجه است.
اصفیا در مصاحبه‌ای گفته بود که مبلغ 6 میلیارد ریال از این کسری نیز از محل صرفه‌جویی‌های دولت جبران خواهد شد و بقیه از طریق مالیات‌های جدید و افزایش وصولی و بهبود وضع دستگاه‌های وصولی وزارت دارایی باید تأمین گردد. نویسنده می‌افزاید: در اینکه دولت در صرفه‌جویی 6 میلیارد ریالی تا چه حد موفق خواهد بود جای بحث وجود دارد. رقم 600 میلیون تومان صرفه‌جویی با توجه به اینکه در حدود یک ششم کل رقم مخارج دولت را تشکیل می‌دهد و با توجه به اینکه به هرحال مخارج دولت روبه تقلیل نیست بلکه منطقاً رو به افزایش است، رقم ناچیزی نیست که بتوان از محل صرفه‌جویی آب و برق جبران نمود. روزنامه بورس دولت را ناتوان از اجرای برنامه دریافت اقتصادی می‌داند تا از آن طریق جلو ریخت و پاش‌های مقامات ارشد را بگیرد و حتی افزایش وصول مالیات‌ها را هم محل تردید می‌داند و می‌نویسد: در مورد مالیات‌های جدید نیز می‌بایست قبلاً با دقت مورد مطالعه قرار می‌گرفت، زیرا این امکان وجود دارد که با افزایش مالیات‌های غیرمستقیم، از یک طرف نارضایتی مردم افزایش پیدا کند و از جانب دیگر درآمد دولت نیز به علت تقلیل میزان مصرف، نکث پیدا کند.
این نکته صحیحی است که دولت ضمن افزایش درآمدهای خود سعی دارد که میزان مصرف عمومی را نیز تقلیل دهد تا مردم سهم بیشتری از درآمدهای خود را صرف کارهای عمران و آبادانی بنمایند و نوعی پس‌انداز اجباری رایج گردد. ولی می‌بایست طریقه‌ای پیش گرفته شود که تا آنجا که ممکن است هر دوی این نظریات تأمین شود. نویسنده سپس موضوع کسر بودجه در دوره رضاشاه را به خاطر می‌آورد که قرار بود بر بهای قند و شکر افزوده شود اما به پیشنهاد یکی از مقامات وزارت دارایی و موافقت شاه، حتی از بهای این کالاها هم کاسته شد تا میزان مصرف بالا رفته در نتیجه کسر بودجه دولت برطرف شود.
نویسنده در پایان خاطرنشان می‌سازد روشی که از جانب دفتر بودجه و سازمان برنامه و وزارت دارایی برای انتقال مخارج غیر عمرانی به بودجه عمومی اتخاذ شده و به عبارت دیگر سعی به عمل آمده است که از اتکای بودجه به درآمدهای نفت کاسته شود، یک قدم قابل تحسین است که قطعاً در تحکیم سلامت مالی مملکت تأثیر بسیار خواهد داشت. بحث فقط در این است که راه‌هایی که برای جبران کسری درآمد دولت پیش گرفته می‌شود بهترین راه‌ها باشد و بهترین نتیجه ممکن را حاصل کند.[1]
طرح اشتغال بیکاران
وزارت اقتصاد طرحی برای اشتغال افراد بیکار در امور صنعتی به مورد اجرا می‌گذارد. طبق برآورد به عمل آمده سالیانه حدود پانصد هزار نفر بر جمعیت کشور افزوده می‌شود. وزارت اقتصاد ترتیبی می‌دهد تا با ایجاد و توسعه کارگاه‌های صنعتی، افراد بیکار به این قبیل امور صنعتی و حرفه‌ای جذب شوند. اجرای برنامه‌های مزبور از هم اکنون در آذربایجان و کردستان و بعضی نقاط دیگر آغاز شده است و برای استان‌های آذربایجان شرقی و غربی سیصد رشته صنعت مختلف در نظر گرفته شده است. صنایع دستی نیز جزو برنامه توسعه می‌باشد که هم باعث ایجاد درآمد برای افراد و هم باعث توسعه صادرات کشور از جمله فرش می‌گردد. نیروی محرکه دیگر، کارخانه ذوب آهن است که مقدمات آغاز کار آن در کرمان شروع شده است.
همچنین ایجاد و توسعه صنایع آلومینیوم و پتروشیمی در خوزستان و کود شیمیایی در فارس به اشتغال افراد بیکار کمک زیادی خواهد کرد. صنعت پتروشیمی شامل حدود سه هزار نوع کالای مختلف می‌باشد و می‌تواند جماعت کثیری را به کارهای صنعتی وا دارد.[2]
کشتی بایُندر در آبادان
کشتی بایُندر وارد آبادان شد. به نوشته پست تهران، کشتی بایندر یکی از چندین کشتی است که امریکا تحت برنامه کمک نظامی تحویل نیروی دریایی داده است. ناخدای این کشتی، ناخدا یکم رمزی عطایی است که فرماندهی کشتی را در پایگاه دریایی چارلستون به عهده گرفت. بایندر در راه ایران از بندر نیویورک بازدید کرد. این نخستین بار بود که یک کشتی جنگی ایرانی از بندر نیویورک بازدید می‌کرد. در این بندر از افسران و درجه‌داران ایرانی پذیرایی گرمی به عمل آمد و آنها چند روزی از نقاط دیدنی نیویورک بازدید کردند. بایندر سپس از طریق اقیانوس اطلس و دریای مدیترانه وارد آب‌های کراچی شد و در مانور اخیر میدلینک شرکت کرد. در این مانور کشتی‌ها و واحدهای دریایی سایر کشورهای عضو سنتو شرکت کردند.
سرانجام سفر دراز بایندر به پایان آمد و افسران و درجه‌دارانی که برای آوردن کشتی مزبور به امریکا رفته بودند پس از هشت ماه دوری از وطن قدم به خاک میهن نهادند.[3]
آمادگی ایران برای پیوستن به نیروی صلح سازمان ملل
عباس آرام وزیر امور خارجه طی نطقی در نوزدهمین دوره مجمع عمومی سازمان ملل متحد، سیاست خارجی و عمومی دولت ایران را نسبت به اوضاع قبرس اعلام کرد و مراتب همدردی دولت ایران را نسبت به برادران ترک خود برای حفظ حقوق حقه و قانونی ترک‌های قبرس بیان کرد. وزیر امور خارجه با اشاره به سیاست همزیستی شرق و غرب برای ایجاد صلح پایدار گفت: تمام ملل صلح دوست از صمیم قلب از این سیاست پشتیبانی می‌کنند. وزیر امور خارجه آمادگی ایران را برای خدمت در نیروی بین‌المللی که در اختیار سازمان ملل متحد است بار دیگر اعلام داشت و گفت: ما معتقدیم که در این جهانی که دستخوش تغییرات است، ملل متحد باید نیرویی دائمی برای حفظ صلح بین‌المللی در اختیار داشته باشد که تحت دستور شورای امنیت مورد استعمال قرار گیرد. آرام ضمن اعلام موافقت دولت ایران با افزایش تعداد اعضای شورای امنیت، برنامه‌های به اصطلاح انقلابی شاه را در ایران از جمله پیکار با بی‌سوادی، سپاهیان دانش، بهداشت و ترویج کشاورزی تشریح کرد.[4]
پی‌نوشت‌ها:
[1]. روزنامه بورس، ش 810، 16/9/1343، ص 1 و 6.
[2]. همان.
[3]. روزنامه پست تهران، ش3351، 16/9/1343، ص 3.
[4]. روزنامه کیهان، ش 6410، 18/9/1343، ص 1 و 11.
