شنبه 23 آذر 1342 / 27 رجب 1383 /14 دسامبر 1963
5 بازدید
انتشار نشریه بعثت از سوی طلاب حوزه علمیه قم
همزمان با روز مبعث، نشریه‌ای به نام بعثت از سوی عده‌ای از طلاب حوزه علمیه قم منتشر شد. این نشریه در سه برگ و تحت عنوان بعثت؛ نشریه داخلی حوزه علمیه قم انتشار یافته است. در سرمقاله آن آمده است: امروز 27 رجب مصادف با بعثت حضرت ختمى مرتبت (ص) است. یک‌هزاروسیصدونودوشش سال قبل، مثل چنین روزى، پیغمبر اسلام رسالت عظیمى پیدا کرد که دامنه این رسالت تمام بشریت را در قرون و اعصار براى همیشه و در همه جا شامل گردید. فقط براى آن روز نبود که وى برانگیخته شد، بلکه از آن روز دامنه این وظیفه، و این قیام و بعثت وسیع‌تر مى‌شد و حتى از همان روزهاى اول، دورنماى امپراتوری‌هاى ایران و روم و بالاتر از آن صدها هزار سال بعد را هم مى‌دید. وى براى نجات بشر از چنگال بت‌پرستى و اهریمنانى که پنجه‌هاى ستم و استبداد خود را بر گلوى ملت انداخته و شیره جانشان را مى‌مکند و همچون بردگان دست بسته‌اى اسیرشان کرده و به بیگارى وا مى‌دارند و خود در ناز و تنعم غوطه‌ورند، مبعوث شد. وى براى ریشه‌کن کردن رذایل اخلاقى و زورگویی‌ها و هوسرانی‌ها و خودکامگی‌ها آمد. وى براى سبط حق و عدالت و قانون قیام کرد و براى احیاى مردم و روشن کردن افکار خلق و دادن شخصیت و استقلال فراموش شده‌شان دست بکار شد. این بعثت همیشه زنده است و این فریاد نهضت اسلامى لایزال از حلقوم پیغمبر اسلام (ص) بلند است. این خون حیات‌بخش اسلامى همیشه باید در عروق ملت اسلامى بجوشد. در ادامه این سرمقاله، هدف از انتشار این نشریه چنین عنوان شد: این نشریه هدفى جز احیاى بعثت و رسالت تاریخى پیغمبر اسلام (ص) ندارد و با توفیق پروردگار مى‌خواهد تا حدود امکانات محدودى که در اختیار دارد به بهتر معرفى کردن روح بعثت و تحرک و حیات اسلامى قدمى بردارد، فعلاً هر چند گاه یک مرتبه منتشر مى‌شود و به مناسبت روز انتشار اولین شماره آن و هم هدفى را که تعقیب مى‌کند به عنوان بعثت نامیده مى‌شود.[1]
نشریه بعثت در اولین شماره خود با اشاره به چرایی انتشار این نشریه و نام‌گذاری آن با عنوان بعثت، به تشریح اوضاع سیاسی کشور پرداخت و از اقدامات دولت به شدت انتقاد کرده نوشت: از چند ماه قبل که مراجع عالی‌قدر و علما و پیشوایان دینی یک چند دوره طولانی فترت و سکوت را پشت سر گذارده و چنین تشخیص دادند که درباره محیط خود و آنچه بر آنها می‌گذرد بیشتر فکر کنند و به دنبال این فکر مطالعه و عمل نمایند. ما فعلاً به گذشته‌ها کار نداریم و در صدد نیستیم که جهات و علل سکوت سابق را بررسی کنیم و درباره آن به گفت‌وگو و قضاوت بپردازیم. گذشته‌ها با همه آنچه که با خود داشته‌اند، گذشته‌اند و موقعیت‌ها و امکانات گذشته هم همراه با زمان از دست رفته‌اند. ما فقط می‌توانیم در وضع موجود فکر کنیم و اندکی هم برای آینده که خواه ناخواه با آن مواجهیم طرح بریزیم. محیطی که مراجع در آن سکوت را شکستند، محیطی بود (و متأسفانه روز به روز هم بدتر می‌شود) که دستگاه حکومتی به کلی قانون اساسی و اصول منشور ملل متحد را زیر پا گذارده و آزادی مردم را توسط مأمورین خود سلب کرده است. قانون به طور خلق‌الساعه توسط چند نفر دست نشانده جعل می‌شود. مصالح ملت زیر پا گذاشته شده و حقوق انسانی و اولیه افراد مورد نظر نیست. اسلام علی‌رغم موقعیت عمیقی که از نظر قانون اساسی در دستگاه حکومت و قانون‌گذاری باید داشته باشد مورد تجاوز قرار می‌گیرد. حکومت به دست مردم نیست و نه تنها ملت حق شرکت در مقدرات خود را ندارد، حق نظارت و اظهار نظر هم از آنها سلب شده است. دستگاه‌های تبلیغی یک پارچه بلند‌گوی بلا اراده دستگاه حکومت و خواسته‌های وی گردیده و همه چیز برای حمایت دستگاه به کار افتاده است. سهم مردم فقط شکنجه‌های قرون وسطایی گوشه‌های زندان، محرومیت‌ها، ورشکستگی‌ها، بی‌کاری‌ها، بالا رفتن سطح هزینه ... و بالاخره اختناق و بدبختی است. شاید هیچ عقل و عاطفه انسانی اجازه ندهد که در چنین محیطی باز هم سکوت ادامه یابد، تا چه رسد به مراجع عالی‌قدر، از این رو از چند ماه قبل تذکرات و نصایح و راهنمایی‌های آقایان شروع شد؛ اما متأسفانه دستگاه نه تنها به تذکرات آقایان احترامی نگذارد، بلکه روز به روز بر شدت سخت‌گیری و فشار و رفته رفته هتاکی و پرده‌دری خود افزود. [2]
اعلامیه بازرگانان تهران در اعتراض به عملکرد رژیم
بازرگانان و اصناف تهران در اعتراض به عملکرد رژیم در آذربایجان و دستگیری عده‌ای از علما و وعاظ آن خطه، اعلامیه‌ای صادر کرده «تنفر شدید خود» را نسبت به «اعمال ضد بشری حکومت» اظهار نمودند و با مردم آذربایجان همدردی کردند. در بخشی از این اعلامیه آمده است: «هیئت حاکمه فاسد و ستمگر با اینکه از وحشیگری‌های سابق در حادثه مدرسه فیضیه و توقیف مرجع عالی‌قدر و آیات عظام و روحانیون و کشتار مردم مسلمان بی‌دفاع در تهران و شیراز و مشهد و شهید کردن طیب و حاج اسماعیل و ادامه توقیف پیشوای ایشان مرجع عالی‌قدر حضرت آیت‌الله العظمی خمینی و محاکمه رهبران متدین و شرافتمند و حق‌طلب نهضت آزادی و توقیف واعظ محترم و شجاع آقای هاشمی‌‌نژاد در مشهد و اختناق و سانسور شدید، جز رسوایی جهانی و کینه و نفرت شدید ملت سودی نبرده است، باز با این اعمال جنون‌آمیز به خیال خود قدرت نمایی می‌کند...»[3]
سخنرانی حجت‌الاسلام اسلامی در جشن مبعث دبیرستان جعفری
به گزارش مأمور ساواک، پیش‌ازظهر امروز در دبیرستان جعفری وابسته به جامعه تعلیمات اسلامی واقع در میدان شاهپور به مناسبت مبعث حضرت رسول جشنی برپا شد و شیخ عباسعلی اسلامی در آن مراسم سخنرانی کرد. بر پایه همین گزارش، در پایان مراسم اعلامیه آیت‌الله مرعشی نجفی بین حاضران توزیع شد. [4]
اعلامیه حوزه علمیه قم بر دیوار مدرسه نواب
مأمور ساواک گزارش داد: امروز اعلامیه‌ای از سوی حوزه علمیه قم به شرح زیر در دیوار مدرسه نواب نصب شده بود: در تبریز چند نفر از علما روحانی را به جرم احقاق حق تبعید کرده‌اند. مردم تبریز به پشتیبانی علما بازار را تعطیل کردند. روز هشتم رجب حوزه علمیه قم درس را تعطیل نمودند. حوزه علمیه قم[5]
سخنان محمدرضا پهلوی در مراسم سلام عید مبعث
صبح امروز به مناسبت عید سعید مبعث، مراسم سلام خاص در حضور شاه در کاخ گلستان برگزار گردید.[6] در این برنامه، محمدرضا پهلوی به سخنرانی پرداخت و ضمن تبریک عید به عموم مردم ایران، برنامه اصلاحات انجام گرفته در کشور را به پیروی از حقایق اسلامی منتسب کرد و ادعا کرد: کسانی که به حقیقت دین مبین ما پی برده‌اند خوب می‌فهمند که اصلاحات اخیر ما تا چه حد به پیروی از حقایق اسلامی صورت گرفته است، اسلامی که اساس آن عدالت و مساوات و مواسات و آزادی یعنی درست همان اصولی است که کارهای یک ساله اخیر ما بر پایه آنها انجام گرفته است. وی ادامه داد: اصلاحات نمی‌تواند در محیط فاسدی که فاقد عدالت قضایی باشد امکان رشد و نمو پیدا کند. هر فردی در هر مقام ولو که گذشته‌ای حاکی از خدمت و جانفشانی داشته باشد در صورت انحراف و نادرستی، تعقیب و زندانی می‌شود و بدنامی در انتظار اوست. دوره‌ای که فقط آفتابه دزدها گیر می‌افتادند و متنفذین از تعقیب مصون می‌ماندند برای همیشه سپری شده است. وی در بخش دیگری از سخنانش گفت: من از مدت‌ها پیش به موضوع تشکیل یک دانشگاه اسلامی در ایران توجه داشته‌ام زیرا معتقدم که مبلغین مذهبی در دوره کنونی بیش از هروقت دیگر می‌باید مطلع و باسواد و با اصول و مفاهیم واقعی مذهبی آشنا باشند تا بتوانند وظیفه خود را بدانند و ... ارشاد و تبلیغ انجام دهند و البته درباره تشکیل چنین مرکزی مطالعات لازم خواهد شد.[7]
بازگشت حاکم قطر به کشورش
شیخ احمد بن علی آل ثانی، حاکم قطر که به دعوت دولت ایران به ایران آمده بود پس از بازدید از اصفهان و شیراز عازم محل حکمرانی خود شد.[8]
پایان کنفرانس وزرای اقتصاد و بازرگانی اکافه
کنفرانس وزرای اقتصاد و بازرگانی کشورهای عضو آسیا و خاور دور (اکافه) پایان یافت و قطعنامه‌ای مبنی بر آزادی بازرگانی و همکاری اقتصادی در این منطقه از جهان و همچنین ایجاد یک جبهه مشترک در کنفرانس بازرگانی جهان که قرار است در سال 1964/ 1343 در ژنو تشکیل شود، تصویب کردند.[9]
پی‌نوشتها:
[1]- حجتی کرمانی، علی، بعثت، ارگان مخفی دانشجویان حوزه علمیه قم، تهران، سروش، 1376، ص 29.
[2]- بازرگان، مهدی، یادداشتهای روزانه، تهران، قلم، 1376، ص 230.
[3]- همان.
[4]- جامعه تعلیمات اسلامی، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1380، ص 226.
[5]- قیام 15خرداد به روایت اسناد ساواک، ج4: دوران حصر، تهران، مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات، 1380، ص 271.
[6]- روزنامه مردمبارز، ش 800، 26/9/1342، ص 1.
[7]- مجموعه تألیفات، نطق ها، پیام ها، مصاحبه ها و بیانات اعلیحضرت همایون محمدرضا پهلوی، ج1، کتابخانه پهلوی، بی‌تا، ص 3425 و 3430.
[8]- روزنامه اعتراف، ش383، 23/9/1342، ص 1.
[9]- همان، ش 338، 23/9/1342، ص 2.
