جمعه 20 شهریور 1343 / 4 جمادیالاول 1384 / 11 سپتامبر 1964
1 بازدید
انتقاد حجتالاسلام فلسفی از توهین به روحانیت شیعه
مأمور نفوذی ساواک امروز با شیخ محمدتقی فلسفی ملاقات کرد تا مطالبی از او به دست آورد. فلسفی به نقل از میرزا خلیل کمرهای گفت: آیتالله مردوخ ضمن نامهای مفصل به دانشگاه الازهر در مصر نوشته است «تصمیم بگیرید ما را از علمای اهل تشیع نجات دهید». این چه کاری است که ایشان نموده؟ علمای اهل تشیع چه عمل ناورایی علیه اهل تسنن کردهاند؟ کمرهای افزود: من چهل سال است که منبر میروم. برای نمونه یک بار هم به عمر بد نگفتهام. من خیلی متأسف هستم که آقای مردوخ را فدای سیاست روز کردهاند. یک روز او را وادار میکنند که به حضرت آیتالله خمینی حمله کند روز دیگر صفحه را عوض کرده میگویند به دانشگاه الازهر نامه بنویسد. مأمور اظهار میدارد هر کس در بیان عقیدهاش تا حدودی که برخلاف موازین قانون نباشد آزاد است. شما با ایشان مکاتبه کنید و موارد اعتراضات خود را بیان دارید. لابد آقای مردوخ جواب منطقی میدهند. بنابراین گزارش، فلسفی نیز گفت: من چون اهل عمل هستم برای آیتالله مردوخ دلم میسوزد که منویات یک عده منفور را اجرا میکند. ضرورت دارد که من در آینده با آیتالله مردوخ ملاقات نمایم.[1]
انتقاد از رفتار دوگانه حکومت ایران
بخش کردی رادیوپیک ایران امروز در گفتاری به رفتار دوگانه اهالی حکومت در ایران پرداخت و گفت: چگونه ملاقات و گفتگوی عبدالناصر با ماکاریوس گناه و رفتار ضداسلامی است ولی کشتار هزارها نفر مسلمان در ایران، کرداری است مطابق با آئین اسلام. چگونه عبدالناصر به عنوان یک رهبر پیشرو و پیشرفته اسلام و یک جمهوری متحده حق ندارد با رئیسجمهور ماکاریوس غیرمسلمان قبرس گفتگو و تبادل نظر کند و یا کمک نماید، ولی شاه در پشت پرده خفا با اسرائیل، اسرائیل ضداسلام بر ضد کشورهای اسلامی عرب توطئه نماید و پیمان دوستی ببندد و با دست خود استعمار را بر ضد اسلام تجهیز کند. بنابراین شکی نیست که سیاست شاه، سیاستی است ضدملی و ناهموار. پیک ایران میافزاید: منصور طی نامهای که به عصمت اینونو نوشت رسماً از بمباران قبرس به وسیله نیروی هوایی ترکیه پشتیبانی کرد. این کردار غلط کجا با دستورات شارع اسلام تطبیق دارد. بهتر این است که شاه قبلاً فکری به حال خود کند آن وقت از عبدالناصر ایراد بگیرد و دست از دسیسه و تحریک بر ضد دول عربی به همراهی اسرائیل بکشد.[2]
سخنان وزیر پیشین گمرکات
غلامحسین جهانشاهی وزیر پیشین گمرکات، امروز درباره وضع وزارت فرهنگ و حزب ایران نوین گفت من چند مرتبه به برادرم (دکتر جهانشاهی وزیر فرهنگ) گفتم که روی انتصابات خیلی فکر کن و به این مطلب که فلانی را معرفی میکنند و میگویند خوب است، راضی نشو. مثل آن است که دارند سرش کلاه میگذارند. دکتر جهانشاهی افزود: باید در کارها جنبه کلی را در نظر گرفت و شخص باید دارای یک هدف و ایدئولوژی باشد و به یک مرامی مؤمن و معتقد بوده و چنانچه عضویت حزبی را دارد باید حقیقتاً به آن حزب ایمان داشته باشد و نه مانند اعضای احزابی مانند ایران نوین، مردم، ملیون و غیره باشد. همین برادر من عضو حزب ایران نوین است ولی همواره سعی مینماید که موضوع را پنهان کند و من به او گفتم آخر این چه وضع حزبی بودن است که تو نمیخواهی کسی از آن مطلع باشد. پس باید گفت که این جمعیتها و احزاب به خاطر گرفتن پست میباشد و روی ایمان به وجود نیامده است.[3]
روابط خوب ایران و شوروی
بهگفته سرلشکر بازنشسته حسن ارفع (سفیرکبیر سابق ایران در ترکیه و پاکستان)، در حال حاضر روابط ایران و شوروی فوقالعاده خوب است و در ملاقاتی که اخیراً بین من و سفیر شوروی صورت گرفت، مشارالیه اظهار میداشت که زمامداران ایران بایستی عملیات گذشته حکومت شوروی را فراموش کنند و اشتباهات آنها را از یاد ببرند زیرا دیگر آن موارد تکرار نخواهد شد.[4]
تجدیدنظر کشورهای عربی در روابط خود با ترکیه و ایران
خبرگزاری آسوشیتدپرس به نقل از منابع موثق نوشت که سران سیزده کشور عربی در دومین کنفرانس عالی خود در اسکندریه تصمیم گرفتهاند که در مناسبات خود با دولتهای ترکیه و ایران تجدید نظر به عمل آورند. علت این تصمیم این است که ترکیه روابط سیاسی و بازرگانی با اسرائیل برقرار ساخته و ایران اجازه میدهد که نفت آن کشور به دست اسرائیل برسد. منابع مذکور افزودند که این تجدید نظر در سال جاری به مرحله اجراء درخواهد آمد ولی درباره کیفیت آن توضیحی ندادند.[5]
پینوشتها:
[1]. یاران امام به روایت اسناد ساواک، ج 9، زبان گویای اسلام، حجتالاسلام محمدتقی فلسفی، تهران، مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات، 1378، ص 270.
[2]. بولتن خبرگزاری پارس محرمانه، ش 143، 21/6/1343، ص 16 و 17.
[3]. حزب ایران نوین به روایت اسناد ساواک، ج 1، تهران، مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات، ۱۳۸۰، ص 454.
[4]. چپ در ایران به روایت اسناد ساواک، ج 8، روابط ایران و شوروی، تهران، مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات، ۱۳۸۱، ص 109.
[5]. بولتن خبرگزاری پارس محرمانه، ش 144، 22/6/1343، ص 4.
