پنج‌شنبه 5 فروردین 1344 / 21 ذی‌القعده 1384 / 25 مارس 1965

4 بازدید

سفر امیرعباس هویدا و عبدالله ریاضی به مشهد

امیرعباس هویدا نخست‌وزیر و عبدالله ریاضی رئیس مجلس شورای ملی با استقبال سپهبد صادق امیرعزیزی استاندار خراسان، وارد مشهد شدند.[1]

 

توزیع هدایاى شاه بین کودکان پروشگاه مشهد

هدایای سال نو محمدرضا پهلوی، توسط عبدالله ریاضی رئیس مجلس شورای ملی، بین کودکان پرورشگاه شیر و خورشید مشهد توزیع شد.[2]

 

اعتراض جمعى از استادان حوزه علمیه قم به هجوم مأموران پهلوی به حرم حضرت معصومه «س»

بسم الله الرحمن الرحیم. جناب آقاى نخست‌وزیر!  رونوشت: دیوان عالى کشور، روزنامه اطلاعات و کیهان.

 پیرو نامه سرگشاده مورخه 29/11/1343 تذکر داده مى‌شود انتظار می‌رفت در تعقیب تذکرات جامعه روحانیت و اظهار حسن نیت و اعلام آزادى انتقاد از طرف رئیس دولت و اولیاى امور در وضع دولت تغییرى پیدا شود، و خفقان و شدت عمل تقلیل یابد، و مردم از آزادى قلم و بیان و انتقاد صحیح و سایر حقوق انسانى بهره‌مند گردند و نسبت به وضع رقت‌بار کارگران و کشاورزان و اوضاع آشفته اقتصاد کشور فکر صحیحى شود، زندانیان بى‌گناه آزاد شوند، مرجع بزرگ شیعه حضرت آیت‌الله العظمى آقاى خمینى مد ظله به قم مراجعت فرمایند، ولى متأسفانه عملاً دیده مى‌شود که نه تنها این خواسته‌هاى مشروع عملى نگردیده، بلکه فشار و خفقان و سلب آزادى و گرفتارى مردم و تصاعد هزینه زندگى بیش از پیش بر مقدرات کشور حکومت مى‌کند و هر روز عده‌اى از روحانیین و سایر طبقات به جرم بى‌گناهى و دین‌دارى روانه زندان شده، تحت زجر و شکنجه قرار مى‌گیرند. بعد از ارسال نامه سرگشاده قبلى، عده‌اى از اساتید و فضلا و محصلین حوزه علمیه قم بازداشت شدند و عده زیادى در مجالس و محافل دینى مورد حملات وحشیانه پلیس قرار گرفتند و به دستور مقامات انتظامى دربهاى ورودى مسجد بالاسر حضرت معصومه سلام الله علیها که محل عبادت است، به منظور جلوگیرى از تشکیل مجلس دعا و توسل مسدود و جلو راهروهاى آن تیغه کشیده شده، عجیب‌تر آن که در موقعى که مردم از اطراف و اکناف کشور به مناسبت حلول سال جدید در شهر مذهبى قم گرد آمده و براى دعا و توسل در صحن مقدس حضرت معصومه سلام الله علیها (که مأمن مسلمین و لازم‌‌الاحترام است) اجتماع نموده و ضمناً بسیارى از آنان در مجلس دعایى (که پس از تیغه کردن دربهاى مسجد بالاسر در صحن مطهر از طرف محصلین حوزه علمیه تشکیل شده بود) شرکت کرده بودند، عده زیادى پلیس و ژاندارم و کماندو بدون اخطار و اطلاع قبلى در حضور رؤساى انتظامى به طور وحشیانه با سرنیزه و باتون به جان طلاب و مردم افتادند و در نتیجه بسیارى از افراد روحانى و غیر روحانى مضروب و مجروح و ده‌ها زن و بچه و افراد ناتوان لگدکوب شدند و فعلاً عده‌اى از مجروحین در بیمارستان بسترى هستند و به قدرى این وضع زننده بود که مورد اعتراض افسرانى که براى زیارت مشرف شده بودند، قرار گرفت و روى آقاى علم و کشتارکنندگان مدرسه فیضیه را سفید کرد.

 آقاى هویدا! اگر در قاموس حکومت به اصطلاح "طرفدار آزادى" شما دعا و نیایش هم جرم است، خوب بود به جاى اعلام آزادى انتقاد، مردم را از این گونه جزم‌ها برحذر مى‌داشتند تا تکلیف خود را بدانند! اگر جرم نیست پس مسئول این جنایت بزرگ که هزاران نفر به طور وحشیانه مورد حمله قرار گرفتند و در آستانه سال نو در آستانه حضرت معصومه سلام الله علیها عیدشان به عزا مبدل گشت، کیست؟ آیا با اینگونه رفتارهاى غیرانسانى نتیجه‌اى جز تجسم هیئت حاکمه به شکل دیوى خونخوار و شدت و تنفر و انزجار مردم، و عمیق‌تر شدن شکاف خطرناک بین ملت و دولت عائد مى‌شود؟ ما مجدداً بر حسب وظیفه شرعى و وجدانى خود به خاطر حفاظت از اسلام و تعالى کشور و احیاى قانون اساسى تذکر مى‌دهیم که ادامه این روش نتیجه‌اى جز منفوریت هر چه بیشتر دستگاه حاکمه، و ایجاد عقده‌هاى خطرناک روحى براى مردم ستمدیده ندارد، و باید هر چه زودتر به این مظالم خاتمه داده شود، و به جاى ایجاد این همه نارضایتى در طبقات مختلف مردم فکرى براى تأمین حقوق انسانى و بهبود بخشیدن به اوضاع بى سروسامان اقتصادى و سایر شئون زندگى ایشان شود، و با الغاى تصویب‌نامه‌هاى ضد دینى و ارجاع زعیم عالیقدر حضرت آیت‌الله العظمى آقاى خمینى و آزاد کردن زندانیان بى‌گناه موجبات رضایت ملت مسلمان را فراهم آورده و از فاصله عمیقى که بین ملت و دولت پیدا شده [و] قهراً به ضرر کشور و به نفع اجانب است، بکاهید.

 الاحقر ابوالفضل النجفى الخونسارى - الاحقر مهدى الفیض القمى - عبدالوهاب روحى - الاحقر غلامحسین عابدى - محمدتقى صدیقین اصفهانى - الاحقر محمد الشاه‌آبادى عفى عنه - محمدصادق تهرانى - یعقوب الموسوى الزنجانى - عبدالعظیم محصلى - محمدحسن مسجدجامعى - على المشکینى - الحاج عبدالله النظرى - حسینعلى منتظرى - محمد موحد لنکرانى - عبدالله جوادى - ابراهیم امینى - الاحقر سیدمهدى حسینى لاجوردى - احمد جنتى - سیدمحمدرضا سعیدى - هاشم تقریرى - احمد امامى - مهدى الحسینى الروحانى - حسین شب‌زنده‌دار - احمد آذرى قمى - الاحقر عبدالرحیم الربانى الشیرازى - سیدیوسف حسینى تبریزى - ابوالفضل علمایى - ابوالقاسم خزعلى - حسین المظاهرى - محمدتقى مصباح - میرزاعلى حبیبى - محمدعلى روحانى خراسانى - محمدباقر حسنى - ابوالقاسم مسافرى - الشیخ محمد الهمدانى – على‌اکبر مسعودى - یدالله پورهادى - على قدوسى - محمد محمدى گیلانى - احمد دانش زنجانى - شریعت اصفهانى - مهدى الحائرى – محى‌الدین فاضل هرندى - عباس محفوظى - محمد علامى – [یحیی] انصارى شیرازى - حسین الموسوى الاصفهانى - محمد امینیان – [سید هادی] خسروشاهى - محمدعلى گرامى - اسماعیل صدر - على حیدرى - رفیع ناصرى بستان‌آبادى - میرآقا موسوى زنجانى - سیدمحمدعلى موسوی.[3]


[1]. جلالى، غلامرضا، تقویم تاریخ خراسان (از مشروطیت تا انقلاب اسلامى)، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامى، 1377، ص 200.

[2]. کتابخانه ملی پهلوی، گاهنامه پنجاه سال شاهنشاهی پهلوی، تهران، نشریه کتابخانه ملی پهلوی، 1355، ص 1831.

[3]. مرکز اسناد انقلاب اسلامی، اسناد انقلاب اسلامى، ج 3، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1374، ص 161.