جمعه 20 آذر 1343 / 6 شعبان 1384 / 11 دسامبر 1964
7 بازدید
اعلامیه‌های مخالفت با تبعید آیت‌الله خمینی در قم و تهران
سرهنگ پرتو رئیس شهربانی قم در گزارشی به رئیس اداره اطلاعات شهربانی خبر داده است که صبح امروز در مدرسه فیضیه یک برگ اعلامیه خطی به امضای اصناف و بازرگانان قم نصب شده است. در این اعلامیه که به زعم شهربانی از جانب طلاب تهیه شده آمده است: به منظور تعقیب هدف بازرگانان و اصناف تهران مبنی بر تعطیل روز 20 آذر و اعتراض به قانون‌شکنی و اختناق و تبعید آیت‌الله خمینی، بازرگانان و اصناف قم از عموم اهالی و طلاب دعوت می‌نمایند که عصر روز مذکور در مسجد امام اجتماع نمایند. بر پایه همین گزارش، اعلامیه چاپی دیگری به امضای «مکتب دوستان محمد و آل‌محمد» مبنی بر دعوت اهالی تهران به مسجد سیدعزیز‌الله، الصاق شده بود که به وسیله مأمورین ساواک کنده شد.[1] امروز همچنین متن سخنرانی آیت‌الله مرعشی‌نجفی در مسجد بالاسر به صورت پلی‌کپی در هفت صفحه در بعضی از نواحی بازار تهران و مجامع مذهبی توزیع گردید.[2]
سخنرانی علیه تبعید آیت‌الله خمینی در مدرسه فیضیه
نشریه انتقام خبر داد که در اجتماع انبوهی که امروز در مدرسه فیضیه قم برپا شده بود، یکی از فضلا در حضور حضرت آیت‌الله نجفی سخنان جامع و مستدلی درباره اهداف عالیه حضرت آیت‌الله خمینی ایراد و مراتب وفاداری کامل حوزه علمیه را نسبت به زعیم عالیقدر خود اعلام و دولت را درباره تبعید غیرقانونی معظم‌له استیضاح کرد.[3]
اعتراض اتحادیه دانشجویان ایرانی مقیم وین به تبعید آیت‌الله خمینی
در تازه‌ترین شماره از نشریه «اتحادیه دانشجویان ایرانی مقیم وین» به تبعید آیت‌الله خمینی اعتراض شد. این نشریه خبر داده است که اعتراضیه‌ای نسبت به تبعید آیت‌الله خمینی تهیه و برای آیت‌الله شریعتمداری در قم، آیت‌الله سیدمحمدهادی میلانی در مشهد، آیت‌الله سیدابوالقاسم خویی در نجف، آیت‌الله سیدمحسن حکیم در نجف، برتراند راسل فیلسوف انگلیسی و سازمان ملل ارسال نموده‌اند.[4]
پاسخ آیت‌الله میلانی به نامه آیت‌الله آملی
امروز آیت‌الله میلانی به نامه آیت‌الله آملی درباره اعمال ضد اسلامی رژیم شاه و تبعید آیت‌الله خمینی پاسخ داد. در این نامه آمده است: بنا داشتم از حضرت‌عالی و سایر آقایان اعلام استشاره کنم تکلیف چیست. چه باید کرد و چگونه باید اهداف عالیه خود را تعقیب نمود؟ حقیقتاً خائفم از مضمون فرمایش حضرت سیدالشهدا صلواته تعالی علیه که فرمودند: «اَلا تَرَوْنَ اِلَی الْحَقِّ لا یُعْمَلُ بِهِ، وَ اِلَی الْباطِلِ لا یُتَناهی عَنْهُ» آیا امت اسلامی وظیفه ندارد در قبال تصویب احکام و قوانینی که مخالف اسلام و قرآن کریم و قوانین مملکتی و منشور ملل است، انتقاد کند؟ آیا نبایستی آشکارا مطالبه حقوق خود بنماید و بگوید حق مردم را به خودشان واگذار کنید؟ آیا باید بسوزد و بسازد و نگوید هر تصویبی که متصدیان امور بنماید، مادامی که به امضای طراز اول روحانیت نرسد مورد قبول و رضای ملت نیست و تصویب‌کنندگان نماینده ملت نیستند و در موقع خود به جزای عمل خود خواهند رسید؟ «وَسَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ » آیا ملت وظیفه ندارد بگوید آنقدر از بیت‌المال این مملکت و قرض‌های کذایی که باید به مصرف آسایش و رفاه حال مردم برسد، سوءاستفاده ننمایند؟ آیا امت اسلامی وظیفه ندارد بگوید این کشور مذهبی را تحت نفوذ بیگانگان و عمال آنان قرار ندهید و نگذارید در همه شئون دخالت کنند؟ آیا ملت وظیفه ندارد مفاسد و عواقب مصوبات گذشته و تصویب‌نامه‌های محرمانه خطرناک آینده را که مضر به حال دین و دنیا و مصالح فردی و اجتماعی این مملکت است به مقامات و مصادر امور بگوید؟ آیا وظیفه ندارد بگوید با داشتن این همه مواهب الهی چرا وضع اقتصادی به حدی برسد که هر روز بر کسادی بازار افزوده و گرسنگی و فقر بیشتر می‌شود؟ آیا امت اسلامی وظیفه ندارد بگوید چرا حضرت آیت‌الله خمینی دامت برکاته را که یکی از مراجع تقلید و مصونیت قانونی دارند، به خارج کشور برده‌اید و جمعی از علما و خطبا و دانشمندان و اساتید دانشگاه و مردم بی‌گناه را زندانی نموده‌اید؟ آیا وظیفه ندارد بگوید چرا گویندگان و نویسندگان بی‌ارزش به مقام شامخ روحانیت بی‌ادبی کرده و حقایق را تحریف می‌نماید؟ مگر روحانیت به دستور قرآن مجید نباید رفتار کند که فرمود: «وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » و نیز فرموده: «فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ کُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِیَتَفَقَّهُوا فِی الدِّینِ وَ لِیُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ ». روحانیت بجز دفاع از ناموس اسلام و حریم مملکت اسلامی مقصودی ندارد و به حول و قوة الهی و به یمن توجهات حضرت ولی‌عصر عجل‌الله تعالی فرجه به دفاع خود ادامه خواهد داد و وابستگی به جایی نداشته و نخواهد داشت و حامی این آب و خاک کشور جعفری و تمامیت ارضی آن است و راضی نمی‌شود به جان و مال مردم تعرض بشود و خواستار آرامش و آسایش ملت است تا بتواند مطالب منطقی خود را بگوید.
آیت‌الله میلانی می‌افزاید: گفته می‌شود دولت به دستوری که دارد مشغول تهیه بعضی لوایح دیگر است و احتمالاً بعضی از احکام اسلامی و قوانین مملکتی را تغییر دهد، بسیار موجب نگرانی است. «قَدْ مَکَرَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ فَأَتَى اللّهُ بُنْیَانَهُم مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَیْهِمُ السَّقْفُ مِن فَوْقِهِمْ وَأَتَاهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَیْثُ لاَ یَشْعُرُونَ» بالجمله خواسته حضرت آیت‌الله خمینی خواسته همه مجامع روحانی و دینی است و اهدافشان همان است که قدری از آنها را حضرت معظم‌له بیان نموده‌اند و بازگشت حضرتشان به این کشور مورد انتظار روحانیت و سایر طبقات ملت است و البته بعضی مسائل موجب غفلت از اصل مطلب نخواهد شد. وی در پایان نامه تاکید می‌کند: باید با مثل شما که سالهای متمادی اخلاص داشته و علاقه‌مندم درد دل بنمایم. مترقب آنکه مقرر فرمایید مردم مسلمان به ملاقات زندانیان بی‌گناه بروند و برای خدا به قدر امکان در این زمستان سرد به فکر بینوایان باشند و در این نیمه شعبان بر حسب وظیفه‌ای که دارند در ضمن تجلیل بسیار آبرومند و با شکوه بیش از پیش به پیشگاه حضرت ولی عصر صلوات‌الله و سلامه علیه عرض ارادت و توسل بنمایند. در خاتمه به عرض می‌رسانم آنچه آقایان علمای مرکز و سایر اعلام صلاح بدانند اینجانب همراهی خواهم نمود.[5]
ادعای کنفرانس حقوقدانان عرب درباره خوزستان ایران
کنفرانس حقوقدانان عرب که در بغداد برگزار شده، خوزستان را به عنوان جزء جدایی ناپذیر وطن عرب اعلام کرد.[6]
بررسی اقتصاد در مکتب لیبرالیسم
در ادامه سلسله مطالبی که نشریات درباره تصمیمات جدید اقتصادی دولت منتشر می‌کنند، امروز روزنامه کیهان به بررسی اقتصاد در مکتب لیبرالیسم پرداخت و نوشت: در این مکتب صرفه‌جویی و پس‌انداز یکی از ارکان بزرگ تعادل اقتصادی قلمداد شده است. اصولاً سه عامل برای هر تولید و اضافه تولیدی در نظر می‌گیرند که کار و طبیعت و سرمایه است. اینها می‌گویند هیچ شیئی یا کالایی در دنیا پیدا نمی‌شود که متضمن این سه عامل نباشد. طرفداران لیبرالیسم دو عامل اساسی برای سرمایه قائلند که کار و پس‌انداز می‌باشد. درباره پس‌انداز به اندازه‌ای مبالغه می‌کنند که گاهی کار را عامل کمکی به شمار می‌آورند. با وجود این بین علمای معتقد به رژیم لیبرالیسم عده‌ای پیدا می‌شوند که سخت با پس‌انداز مخالفند که از آن جمله مالتوس انگلیسی و ژید فرانسوی را می‌توان نام برد. اینها می‌گویند نه تنها پس‌انداز عامل تشکیل سرمایه نیست بلکه می‌توان آن را یک عمل منفی دانست. زیرا وقتی شما سرمایه خود را پس‌انداز کردید یک عمل منفی انجام داده‌اید یعنی این پول که می‌توانست مقداری از کالای موجود را به خود جلب کند و بالنتیجه کارفرما را به ساختن و تولید همان کالا تشویق سازد از ذوق و شوق انداخته‌اید. به این معنی که به همان اندازة پس‌انداز، صنایع مربوط به تهیه مواد غذایی و کارگران مأمور توزیع آن را در فشار قرار داده‌ایم.
نویسنده در پایان نتیجه گرفته است که از گوشه و کنار می‌توان حدس زد که دولت هم می‌خواهد به عنوان پیشقدم این پند و اندرز را مورد اجرا گذارد و شاید به همین دلیل است که مقامات مختلف این همه درباره محاسن صرفه‌جویی صحبت می‌کنند.[7]
پی‌نوشت‌ها:
[1]. امام در آیینه اسناد، سیر مبارزات امام خمینی به روایت اسناد شهربانی، ج 3، تهران، م‌وس‌س‌ه ت‌ن‌ظی‌م و ن‌ش‌ر آث‌ار امام خمینی، ۱۳۸۳، ص90.
[2]. آیت‌الله سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی به روایت اسناد ساواک، ج 3، تهران، مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات، ۱۳۸۸، ص416.
[3]. انتقام؛ نشریه داخلی حوزه علمیه قم در سالهای 44 - 1343، به کوشش هادی خسرو‌شاهی، قم، ک‌ل‌ب‌ه ش‌روق، ۱۳۷۹، ص27.
[4]. سیر مبارزات یاران امام خمینی در آینه اسناد به روایت ساواک، ج 4، تهران، عروج، ۱۳۹۳، ص 529.
[5]. حضرت آیت‌الله العظمی آقای حاج سیدمحمدهادی میلانی به روایت اسناد ساواک، ج 2، تهران، مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات، ۱۳۸۱، ص235.
[6]. جعفری ول‌دان‌ی، اص‌غ‌ر، بررسی تاریخی اخ‌ت‌لاف‌ات م‌رزی ایران و ع‌راق، تهران، وزارت امور خ‌ارج‌ه، ۱۳۷۶، ص 307.
[7]. روزنامه کیهان، ش 6412، 21/9/1343، ص 9.
