دوشنبه 21 بهمن 1342 / 25 رمضان 1383 / 10 فوریه 1964
3 بازدید
سخنرانی آیتالله محلاتی در مسجد جامع تهران
آیتالله محلاتی ساعت 15 در مسجد جامع تهران به منبر رفت. وی در سخنرانی خود پس از ذکر مقدمهای گفت: «آقایان معذرت میخواهم که دیر آمدم علتش این است که یک عده از رفقایم به من گفتند که وضع مسجد و خانه خدا نامرتب است؛ یعنی قالیها را جمع و بلندگو را قطع کردهاند. نفت و هیزم را نیز جمع کردهاند ولی من تصمیم گرفتم هر طوری که شده خودم را به شما برسانم. آقایان خوب فکر کنید این کار کودکانه نیست. این ابلهانه نیست که بلندگوی مسجد، قالی مسجد و غیره را بردارند. مگر با قطع بلندگو وضع ما به هم میخورد. مگر میتوانید با این کارها عقیده ما را عوض کنید. بلندگو نباشد ما میتوانیم بهتر حرفهایمان را به گوش رفقا برسانیم. اراده ما قوی و خللناپذیر است و دیدید که چطور مردم بیش از روزهای قبل آمدند. آیا مگر میشود که مردم را از شنیدن حقایق منع کرد. شما که مخالف دین و قرآن هستید و از تلاوت و تفسیر قرآن ناراحت هستید بهتر بود یک دفعه میآمدید و در مسجد را قفل میکردید و یا اینکه اگر از حرفهای ما ناراحت هستید یک نفر پاسبان مسلمان را بفرستید و پیغام بدهید بگویید آقا فلان حرف را نزن و یا اینکه مرا دستگیر کنید». آیتالله محلاتی سپس دربارة عدالت در اسلام سخنان مفصلی بیان نمود. ایشان در ادامة صحبتهایش خطاب به مأموران حاضر در مسجد گفت: «ما هم مأمور هدایت مردم به راه حق و حقیقت هستیم. ما نیز میخواهیم که فقر و فلاکت از این مملکت رخت بربندد، ما ریاست نمیخواهیم، ما ثروت نمیخواهیم. طلاب ما با ماهی سی تومان میسازند که آن هم با گرفتاری حضرت آیتالله خمینی دچار بحران شده است و به علت وضع اسفناک اقتصادی، مردم هم نمیتوانند مثل سابق به رای و عقیده خود کمک کنند. آقایان مسئولین، شما از روحانیون پشتیبانی کنید و این به صلاحتان است. چرا میگویید که روحانیون طرفدار فلان دولت (شوروی) و گاهی میگویید که آنها مرتجع هستند، چرا به روحانیت تهمت میزنند آیا ما مرتجع هستیم، آیا آیتالله خمینی مرتجع است»؟ ناطق سپس دربارة حکومت معاویه و حیف و میل بیتالمال مطالبی بیان کرد و سخنان خود را با این دعاها به پایان برد: «خدایا ما را یاری کن، خدایا علمای ما را موفق بدار، خدایا وجود حضرت آیتالله خمینی مرجع تقلید شیعیان را سلامت بدار... خدایا آنهایی که با علما مخالفت میکنند و میخواهند دین اسلام را از بین ببرند اگر قابل هدایت هستند، هدایتشان فرما و اگر نیستند وجودشان را از صحنه روزگار نابود کن». وی همچنین از مردم خواست که سکوت را رعایت کنند و شعار ندهند.[1]
سفر شاه به ایتالیا
محمدرضا پهلوی که برای دیدن مسابقات المپیک زمستانی در اینسبروک به سر میبرد، امشب با اتومبیل شخصی به فلورانس ایتالیا رفت. در این سفر فرح پهلوی وی را همراهی نمیکرد و در اینسبروک باقی مانده بود. شاه به منظور آب درمانی با آبهای معدنی به مونته کاتینی ایتالیا رفته است. قبل از ورود وی گروهی از دانشجویان ایرانی در خیابان کنار هم ایستادند و حرکت کلیه وسایل نقلیه را متوقف ساختند. سپس این عده پلاکاردهای خود را که شعارهای ضدشاه بر آنها نوشته شده بود به نمایش درآوردند و شعارهایی علیه شاه سر دادند. وقتی پلیس میخواست دانشجویان را متفرق کند، برخی از دانشجویان روی زمین خوابیدند و از برخاستن خودداری کردند اما پلیس آنان را متفرق کرد و بیش از دوازده نفر از رهبران آنها را نیز دستگیر نمود.[2]
ارایه لایحة کاپیتولاسیون به مجلس سنا
دولت اسدالله علم که این روزها از پایان دورانش صحبت به میان است، لایحه کاپیتولاسیون را که یکی از مصوبههای هیئت دولت در زمان فترت است، به مجلس سنا تقدیم کرد. این لایحه با عنوان «اجازه استفاده مستشاران نظامی امریکا در ایران از مصونیتها و معافیتهای قرارداد وین با ماده واحده» به مجلس سنا تقدیم شده است. در ماده واحده این لایحه آمده است: «طبق لایحه دولت و ضمائم آن که در تاریخ 21/11/42 به مجلس سنا تقدیم شده است، به دولت اجازه داده میشود که رئیس و اعضای مستشاری نظامی ایالات متحده را در ایران، که به موجب موافقتنامه مربوطه در استخدام دولت شاهنشاهی هستند، از مصونیتها و معافیتهایی برخوردار نماید. کارمندان اداری و فنی موصوف در بند (و) ماده اول قرارداد وین که در تاریخ هجدهم آوریل 1961 مطابق بیستونهم فروردین 1340 به امضا رسیده است مشمول آن هستند».[3]
قرارداد آتشبس بین رئیسجمهور و رهبر کردهای عراق
عبدالسلام عارف رئیسجمهور عراق، برای پایان دادن به جنگ با کردهای عراق، قرارداد آتشبس را با مصطفی بارزانی رهبر کردهای عراق، امضا کرد و قول داد تا آزادی کردها را به رسمیت شناسد و آنها را بطور برابر با دیگر اقوام و ملیتها در امور لشکری و کشوری مشارکت دهد و خسارتهای وارد شده به کردها را که در نتیجه جنگ پدید آمده بود، جبران کند. اما ارتش عراق حاضر به دادن امتیاز نبود و در نتیجه، جنگ ادامه یافت.[4]
حضور نخستوزیر در دانشگاه پهلوی شیراز
اسدالله علم که ریاست دانشگاه پهلوی شیراز را بر عهده دارد، در جلسهای که برای رسیدگی به برنامههای عمومی دانشگاه پهلوی تشکیل شده بود در دانشگاه حضور یافت. در این جلسه وزرای فرهنگ، دارائی و استاندار فارس و جمعی از رؤسا و استادان دانشگاه پهلوی شرکت داشتند. پس از سخنرانی علم مقرر شد رئیس دانشکده پزشکی به اتفاق نخستوزیر به تهران بیاید تا اقدامات لازم را برای تصویب اساسنامه دانشگاه در مجلس سنا و شورای ملی به عمل آورد.[5]
مذاکرات نفتی ایران و عراق
دکتر عبدالعزیز الوتاری وزیر نفت عراق، ضمن مصاحبه مطبوعاتی در بغداد دربارة مناطق نفتخیز مرزی مورد اختلاف ایران و عراق گفت: «ما این اختلافات را به طریق مسالمتآمیز حل خواهیم کرد. در سفر تهران مذاکراتی در این باره انجام گرفته است و در ماه مارس آینده مذاکراتی نیز دربارة بهرهبرداری مشترک منابع نفتی زیر آب در نزدیکی سواحل شطالعرب، در شهر بغداد آغاز خواهد شد. همچنین به شرکت ملی نفت عراق مأموریت داده خواهد شد که در مناطق زیر دریا به فعالیت اکتشافی نفت بپردازد و در مذاکرات راجع به بهرهبرداری منابع نفت زیرزمینی در منطقه خانقین واقع در مرز ایران و عراق، نمایندگی دولت عراق را به عهده بگیرد».[6]
پایان مذاکرات ایران و آلمان
مذاکرات ایران و آلمان که بین همایونفر رئیس مرکز جلب و حمایت سرمایههای خارجی بانک مرکزی، و دکتر کرت دانیل مدیرکل وزارت اقتصادی آلمان، به مدت ده روز در بانک مرکزی ایران ادامه داشت، خاتمه یافت و پیشنویس آن به امضا رسید. این مقاولهنامه برای هموار کردن راه انعقاد قرارداد اصلی سرمایهگذاری بین ایران و آلمان منعقد شده است.[7]
پینوشتها:
[1]ـ خاطرات و مبارزات شهید محلاتی، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1376، ص 221 و 224.
[2]ـ بولتن خبرگزاری پارس محرمانه، ش 263، 23/11/1342، ص 11 تا 17.
[3]ـ سفری، محمدعلی، قلم و سیاست، ج 2، تهران، نامک، 1372، ص 653.
[4]ـ جعفری ولدانی، اصغر، بررسی تاریخی اختلافات مرزی ایران و عراق، تهران، وزارت امور خارجه، 1367، ص 302.
[5]ـ روزنامه پست تهران، ش 3114، 22/11/1342، ص 1 و 7.
[6]ـ روزنامه کیهان، ش 6166، 21/11/1342، ص 12.
[7]ـ روزنامه پست تهران، ش 3113، 21/11/1342، ص 1 و 8.
